Konkatedra pod wezwaniem Świętej Jadwigi jest najstarszym zachowanym zabytkiem w Zielonej Górze. Kościół został ufundowany przez księcia Konrada I głogowskiego i poświęcony był jego babce – Jadwidze Śląskiej, niemieckiej księżniczce z Bawarii, która była żoną Henryka I Brodatego oraz matką wielu władców z dynastii Piastów Śląskich. Kościól został ukończony w 1294 przez Henryka Głogowczyka, syna Konrada. Fundator kościoła został pochowany w obrębie świątyni. Kościół wielokrotnie nękany był przez pożary (1419, 1582, 1627, 1651).
W obecnym kształcie architektonicznym kościół św. Jadwigi jest budowlą gotycką, wielokrotnie przekształcaną, z licznymi narosłymi na przestrzeni wieków dobudówkami. Z zachowaniem elementów wyposażenia wnętrza kościoła warte odnotowania są: rzeźby św. Jadwigi i Anny Samotrzeć, rysunek przedstawiający świątynię Grobu Bożego w Jerozolimie z początków XVI wieku, neogotycka dziewiętnastowieczna ambona, ołtarze, drewniany chór z 1672 roku oraz liczne płyty nagrobne, z których najstarsza pochodzi ze średniowiecza, a ostatnia z 1814 roku. Wyposażenie kościoła uzupełnia ozdobna kompozycja barokowego prospektu z zamontowanymi w 1912 roku organami pneumatycznymi. czytaj więcej…
Archiwum dla kategorii ◊ Miejscowości ◊
Wieża Braniborska w Zielonej Górze została wzniesiona w latach 1859 – 1860 i ulokowano ją na najwyższym punkcie wzniesień otaczających miasto. Na początku swojego istnienia Wieża Braniborska mieściła w sobie restaurację oraz winiarnię. W latach 1887 – 1914 Wieża Braniborska wykorzystywana była jako planetarium. W okresie II wojny światowej wieżę wykorzystywano jako przeciwlotniczy punkt obserwacyjny. Po wojnie przez pewien okres Wieża Braniborska ponownie mieściła w sobie restaurację. W roku 1990 Wieża Braniborska przeszła gruntowny remont i znajduje się w niej obserwatorium astronomiczne Uniwersytetu Zielonogórskiego, Centrum Astronomii im. Jana Keplera oraz Zielonogórski Oddziału Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii. czytaj więcej…
Ratusz Miejski w Zielonej Górze został wybudowany w 1321 roku i pierwotnie był ratuszem drewnianym. Od drugiej połowy XV wieku Ratusz był murowaną z kamienia i cegły budowlą piętrową. Po pożarach w latach 1627 i 1651 zielonogórski Ratusz Miejski był przebudowywany, z zachowaniem swojego pierwotnego kształtu.
W roku 1801 Ratusz Miejski w Zielonej Górze przeszedł gruntowną wymianę elewacji, wymieniono mury górnej części wieży bez ściągania hełmu. Niestety niedokładne osadzenie hełmu spowodowało jego odchylenie od pionu. Wszystkie te zmiany spowodowały nadanie Ratuszowi klasycystycznego charakteru.
Zielonogórska Palmiarnia jest jednym z czterech z 726 zachowanych Domków winiarza, które funkcjonowały do końca XIX wieku w Zielonej Górze. Pierwsze domki stawiano w XVIII wieku i początkowo były to drewniane, parterowe domki stawiane w celu przechowywania sprzętu winiarskiego oraz narzędzi niezbędnych do uprawy winorośli. W piwnicach takich drewnianych domków leżakowało wino, a pozostałych pomieszczeniach mieszkała winiarska rodzina
Zielonogórska Palmiarnia została wybudowana w 1818 roku na jednym z najwyższych wzniesień Zielonej Góry tzw. Ceglanym Wzgórzu. Budowla została postawiona przez właściciela winnicy - przemysłowca Augusta Gremplera. W roku 1956 dobudowano szklany pawilon, w którym umieszczono unikalne okazy roślin tropikalnych oraz otwarto kawiarnię i restaurację „Palmiarnia„.
Aktualnie budynek znajduje się w otoczeniu krzewów winogron, będących pozostałością po dawnych winnicach i nawiązuje do tradycji winiarskich Zielonej Góry. Zielonogórska Palmiarnia jest popularnym miejscem spotkań turystów i zielonogórzan.
